ابراهیم در قرآن:
حاکم زمان ابراهیم نمرود نامیده میشود. ابراهیم ( در روزی که مردم از شهر خارج شده بودند) بتها را شکست و تبر را بر نزدیک بت بزرگ نهاد. با جویا شدن علت از او، او بت بزرگ را متهم به شکستن بتها کرد و خواست که از او سوال کنند. چون به او گفتند که او قدرت این کار را نداشته و نیز نمیتواند سخن بگوید، او سوال کرد که پس چگونه مردم بتهایی را می پرستند که قدرتی از خویش ندارند. این عمل او موجب خشم حاکم و نیز کاهنان گردیده دستور به سوزاندن او دادند. به همین منظور آتشی بزرگ فراهم کردند و ابراهیم را درآن انداختند. بر طبق آیات قرآن؛ به دستور خداوند آتش برای ابراهیم سرد و تبدیل به گلستان شد. (لازم به ذکر است که حضرت ابراهیم در شمال عراق ( جنوب کردستان بزرگ ) به دنیا آمده است و پدر و مادر او نیز در همین منطقه زندگی می کردند )

افراد آنلاین : 0


تعداد بازدید : 0
دسته بندی : 
نویسنده : رضا قره زاده 








